***

ჟ.ჟ.

 

დღეს რამდენჯერაც გავიხედე სარკისკენ, მივხვდი-
მჭირდები!

დროებით.
არა ისე, როგორც ადრე ის.

და ალბათ უფრო იმით დავები შენში ამდენ ხანს,
რომ მას არ ჰგავხარ.
შენ მე მგავხარ,
ძალიან მძიმე და მსუბუქი ამავდროულად.
სასაცილოა, ყველაფერი ისე შემთხვევით გამოვიდა ასე
და არა
სხვანაირად,
რომ მეც კი მიკვირს, როგორ ვახერხებ
მსგავს უმსგავსობებს
ასე მარტივად…

დღეები მიდის.
მაგრამ არ მინდა, რომ მოგაბრუნო.
ვითომ წასული, თუ გაგდებული,
ან როგორც ერქვა იმ ყველაფერს.
ისე საშინლად გამოვიდა შენი წასვლა,
რომ ბევრი ფიქრი ვერც მოვასწარი.

პარადოქსია (როგორც ყველა სხვა)
რომ ჯერ კიდევ შემიძლია ვინმეს მიღება.
დიდი ხანია მასპინძლობის
ყველა თვისება ჩამომერთვა
თუ ჩამოვართვი მე თვითონვე
საკუთარ თავს, გასარკვევია.

თუმცა არც ამას არ გავარკვევ,
დარჩეს ასე ღიად
და უფრო სასურველად,
როგორც ყველაფერი
გაურკვეველი და გაუგებარი.
შენც მხოლოდ ამიტომ რჩები დღემდე ჩემთვის საჭიროდ!
როგორც კი ამოგხსნი, გადაგაგდებ.
შენ ეს იცი, მაგრამ ის რომ გარბიხარ
და მხოლოდ ამით ინარჩუნებ სასურველობას,
არ ნიშნავს იმას, რომ მოიგე.
ჯერ ისევ ფრეა.

მას შეიძლება ვპატიობდი, რომ გარბოდა ,
ან თუ გაქცევა ერქვა ხოლმე
იმ წვალებას, საცოდაობას …
ჰო ვპატიობდი, რადგან გავდა,
ძალიან გავდა
პატარა ორფეოსს
და მის ასაკს, მის ბავშვობას მივაწერე
მისი სისუსტეც,
კომპლექსებიც,
სიცარიელეც.

მაგრამ ნუ მომთხოვ, რომ გავიგო და
იმავე მიზეზებით ავხსნა შენი გაქცევაც.
ეს თავდაცვის მექანიზმები
ჯერ კიდევ რომ გიმუშავებს
ასე მწყობრად და ზედმიწევნით
აგაფეთქებს და ვერ გიშველი.
რადგან მე უკვე მივეჩვიე
მსგავს ტერაქტებს საკუთარ თავში
და იმდენად დავიღალე ამდენი მსხვერპლით,
რომ სურვილიც კი აღარ დამრჩება შენი მიღების
და მითუმეტეს შენთან სიშიშვლის…

2 thoughts on “***

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: