***

თითქმის წელია აღარ ვწერ და ახლაც მიჭირს

მკლავების გავლით თითებამდე მომყვეს სიტყვები.

ჩემი ფერია შემოდგომა, სხვებს ვერ განვიცდი,

ამ დროის გარდა, ყველა სხვა დრო გადის თავისით…

სამწუხაროა, წლებთან ერთად კი არ გროვდება,

უფრო თანდათან კლებულობს და ქრება სათქმელიც.

ალბათ ცხოვრება უსასრულო გიშრის ღობეა,

თვალი თუ ეცა, დაიმსხვრევა და ვერ აცდები

ნამსხვრევისგან ათას ჭრილობას.

სჯობს თავიდანვე შეეგუო,

რომ არ გაქვს ბედი, აღარც საშველი.

შეეგუო და გამოიგონო,

პატარ-პატარა ისტორიები საკუთარ თავზე

და იმ დღეებზე, რომლებიც სულაც არ გიცხოვრია.

შეეგუო და გადააფასო შენი ცხოვრების

უდიდესი სიკეთეები და ტრაგედია.

რა მარტივია,

მაგრამ არ გინდა!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: