***

მორჩა! არ მტკივა, რადგან წუხელ ტკივილს ვაჯობე.
მოხდა, რაც უნდა მომხდარიყო. უკვე ძნელია,
კედლის გადაღმა გადმოძრომა გამიჭირდება,
რადგან ეზოში ყრუ ფანჯრებიც აღარ მელიან.

იანვარს მოყვა საშინელი, ცივი დღეები.
ვიჯექი ცეცხლთან და მომინდა ცეცსლში დამეწვი.
თითქოს ვცდილობდი ამომეწვა შენი სიშორე
ხელზე, იარად დამრჩენოდი, მერე გამეშვი.

ხუთი წლის ერთად ნაცხოვრები ჩვენი დღეები
ფურცლებად მეწყო მაგიდაზე, როგორც წამლები
და ყოველ დილით თითო ფურცელს,
ანუ თითო დღეს, მე ვკითხულობდი, 
ანუ ვსვამდი, როგორც აბები...

გადაიარა იმ ზამთარმაც, ახლა უკეთ ვარ.
მხოლოდ და მხოლოდ ვერ დავძლიე ღამის შიშები.
ჰო, როცა მარტოს ბრმა ოთახში სხვა გზა არ მრჩება
ურცხვად გაღვიძებ და გიყვები როგორ მჭირდები.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: