***

რომ გადავწყვიტე მომეწერა, უკვე ახეა…

რომ გადატყვიტე წაგეკითხა – უკვე სულ ერთი.

ჩემი ლექსები შემოდგომის ძველი მახეა,

რომელშიც, ვიცი, აღარასდროს არ გაებმები.

ხმელი ფოთლები შენი თვალის ფერს მაგონებენ.

რუხი შუადღე საღამოსთვის იწყებს მზადებას.

ვიღებ ქურთუკს და მოსვლით, ვიცი, მაინც მოგაგნებ,

მაგრამ სხვა რამის მეშინია, ვატყობ, რატომღაც.

ქუჩის ხმაურში მეკარგება შიშიც და აზრიც.

ფერად ვიტრინებს ვაშტერდები და გზა მერევა.

ყოველ დღე ჩემში იბადება ახალი ბავშვი,

რომელსაც შენი სიყვარული ცოდვად ედება.

One thought on “***

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: