***

მე გადავცურავ დილისფერ არაგვს
და შენ მიპოვი ღამით ნაპირზე,
სილურჯე გვამის შეარყევს თვალებს
სული იხილავს მზეს და ხადის მთებს…
ანანურიდან იწყებს გალობას ის ხმა,
რომელიც ასე ჰგავს სითბოს,
შენი სიშორე უტყვ გულს წამოსცდა,
ჰო, წყალიც, ცეცხლიც და მიწაც მიხმობს.
ფილტვებს არ ჰყოფნით ჰაერი. ვხტები!
და ერთხელ მკვდარი თავს ისევ ვიხრჩობ…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: